Көшеден жануар таптыңыз

Табылған әрбір мысықты бірден үйге алып кету қажет емес. Бірақ жануар қауіп төнген жағдайда, жарақат алған, әлсіреген немесе анық көмекке мұқтаж болса, байсалды және ретімен әрекет етіңіз.

Алдымен — өз қауіпсіздігіңіз

Тек қолғаппен немесе сүлгі арқылы ұстаңыз. Тістесе немесе тырнаса, жараны сабынды сумен жуып, сол күні дәрігерге қаралыңыз.

1. Алдымен жағдайды бағалаңыз

Жануарға жақындамас бұрын, бұл өзіңіз бен мысық үшін қауіпсіз екеніне көз жеткізіңіз.

Мына жайттарға назар аударыңыз:

• Жақын жерде қозғалысы қарқынды жол бар ма.
• Мысық көлік астына жүгіріп кете ме.
• Жақын жерде иттер немесе басқа қауіп көздері бар ма.
• Мысық тұзаққа түсіп қалған жоқ па (көлік астында, құдықта, ағашта және т. б.).

Егер жер қауіпті болса, алдымен жануарды қауіп аймағынан алып шығуға тырысыңыз.

2. Мысықты бірден қолыңызға алуға тырыспаңыз

Ең байсалды мысық та ауырса немесе қатты қорықса:

• тістеп қалуы;
• тырнап алуы;
• жұлқынып қашып кетуі мүмкін.

Жақсырағы:

• байсалды сөйлесіңіз;
• қашықтықта отырыңыз;
• көзіне тесіле қарамаңыз;
• баяу жақындаңыз.

Егер жем немесе тағамдық сый болса — оны жанына қойыңыз.

3. Мысықты ұстап алсаңыз

Ең дұрысы мыналарды пайдаланыңыз:

• тасымалдау сөмкесін (переноска);
• тесіктері бар картон қорапты;
• ұқыпты ұстап тұру үшін қалың сүлгіні.

Мысықты қолыңызбен көтеріп немесе ашық себетпен тасымалдауға болмайды.

4. Жануардың жағдайын тексеріңіз (ұстау кезіндегі шок жағдайын ескеріңіз)

Мына жайттарға назар аударыңыз:

Тыныс алу

• тыныш;
• жиі;
• ауыр;
• аузы ашық.

Сана-сезім

• жауап береді;
• қозғалыссыз жатыр;
• тұруға тырысады;
• бағдарын жоғалтқан.

Көрінетін жарақаттар

• қан;
• сынықтар;
• күйіктер;
• жаралар;
• қатты ақсау.

Жалпы жағдайы

• титықтау;
• сусыздану;
• ластанған жүн;
• көзден немесе мұрыннан бөлінді;
• қатты титықтау.

5. Бірден мол тамақтандырмаңыз

Қатты аш мысықты бірден көп мөлшерде тамақтандыруға болмайды.

Егер жануар әлсіреген болса:

• аз мөлшерде су беріп көріңіз;
• содан кейін ылғалды кормнан аз ғана порция беріңіз.

Мыналарды бермеңіз: сүт; колбаса; сүйек; үстел тағамы.

6. Мысық жарақат алған болса

Ветеринарға дейін:

• жануарды жылы жерде ұстаңыз;
• қозғалысын шектеңіз;
• сынықтарды өз бетіңізше түзетуге тырыспаңыз;
• терең жараларды спиртпен немесе йодпен өңдемеңіз.

Егер қан кету қатты болса — жараға таза мата басып, мүмкіндігінше тезірек клиникаға жүгініңіз.

7. Өз жануарларыңызбен бірден таныстырмаңыз

Мысық сау көрінгенімен де. Есте сақтаған жөн: ол инфекция немесе паразиттер тасымалдаушысы болуы мүмкін.

Сондықтан қажет:

• бөлек бөлме;
• бөлек лоток;
• бөлек ыдыстар;
• тікелей байланыстың болмауы.

Ветеринар қарағанға дейін карантин сақтаған дұрыс.

8. Ветеринарлық клиникаға барыңыз

Мұны алғашқы тәулікте істеген жөн. Дәрігер мыналарды жасай алады:

• микрочиптің бар-жоғын тексеру;
• шамамен жасын анықтау;
• денсаулық жағдайын бағалау;
• бүрге мен кенелердің бар-жоғын тексеру;
• паразитке қарсы өңдеу тағайындау;
• қажетті талдаулар жүргізу;
• вакцинация кестесін құру.

9. Иесін табуға тырысыңыз

Мысықты өзіңізде қалдырмас бұрын:

• адрестік белгінің (жетон) бар-жоғын тексеріңіз;
• ветеринардан микрочипті оқып беруін сұраңыз;
• жергілікті топтар мен чаттарда хабарландыру жариялаңыз;
• жақын маңдағы паналарға хабарласыңыз.

Мүмкін, жануар жақында ғана адасқан шығар. Ал мүмкін олай емес те шығар. Өкінішке қарай, барлық иелер жануарларға жақсы қарап, ізгі ниет білдіре бермейді.

10. Мысықты қалдыруды шешсеңіз

Карантиннен кейін қажет:

• паразитке қарсы өңдеу жүргізу;
• вакцинация жасау;
• қажет болса, стерилизация немесе кастрация жасату;
• басқа жануарлармен бірте-бірте таныстыру;
• қолайлы рацион таңдау;
• үйде қауіпсіз кеңістік ұйымдастыру.

Ветеринарға дереу баруға тура келетін жағдайлар

Мысықта мына белгілердің кем дегенде біреуі болса, баруды кейінге қалдырмаңыз:

• тыныс алудың қиындауы;
• қатты қан кету;
• тұра алмауы;
• сынық;
• ашық жара;
• есінен тануы;
• құрысу (тырысу);
• улануға күдік;
• өте қатты титықтау;
• 8 аптадан кіші мысықтың анасыз, жалғыз табылуы.

Маңызды кеңес

Табылған мысық үй жануарына ұқсап, сау көрінгенімен, оны ұстап алғаннан кейін бірден көшеге қайта жіберіп алмаңыз.

Алдымен микрочиптің бар-жоғын тексеріп, иесін ветеринарлық клиникалар, паналар және жергілікті қауымдастықтар арқылы табуға тырысыңыз. Егер иесі табылмаса, жануарға басқа үй жануарларымен таныстырмас бұрын бәрібір ветеринарлық тексеру, карантин және паразитке қарсы өңдеу қажет болады.