Znalazłeś kociaka na ulicy

Znalazłeś kocięta bez matki. Nie spiesz się z ich zabraniem. W większości przypadków kotka-matka zostawia maluchy na kilka godzin, żeby znaleźć jedzenie, a potem wraca.

1. Oceń sytuację

Zanim zaczniesz działać, odpowiedz sobie na kilka pytań.

Czy kocięta wyglądają na zadbane? • czysta sierść; • spokojnie śpią; • leżą razem; • nie miauczą bez przerwy; • są ciepłe w dotyku.

Najprawdopodobniej mama jest w pobliżu i wkrótce wróci.

Czy są oznaki zagrożenia? • kocięta są zimne; • miauczą głośno bez przerwy; • rozpełzają się w różne strony; • są oblepione muchami; • leżą przy drodze; • są na deszczu; • mają widoczne urazy; • wokół nie ma bezpiecznego schronienia.

W takiej sytuacji pomoc może być potrzebna natychmiast.

2. Poobserwuj

Jeśli miejsce jest bezpieczne: obserwuj kocięta przez 3–6 godzin z pewnej odległości.

Ważne: • nie stój tuż obok; • nie dotykaj kociąt; • nie płosz mamy.

Kotka może nie podejść, dopóki widzi człowieka.

3. Kiedy nie wolno czekać

Kocięta trzeba ratować natychmiast, jeśli:

• mama nie żyje;
• kocięta są ranne;
• leżą przy drodze;
• w pobliżu są psy;
• kocięta są mocno wyziębione;
• są mokre;
• wokół jest plac budowy;
• kocięta znajdują się w wodzie lub innym niebezpiecznym miejscu;
• zostały znalezione w worku lub pudełku.

4. Jeśli musiałeś zabrać kocięta

Bierz kocięta w rękawiczkach albo przez materiał. Jeśli kocię ugryzie lub podrapie cię do krwi, umyj ranę wodą z mydłem i pokaż się lekarzowi.

Pierwsza zasada: ogrzanie jest ważniejsze niż nakarmienie. Wychłodzony kociak nie jest w stanie prawidłowo trawić pokarmu.

Użyj: • ciepłego kocyka; • termoforu owiniętego ręcznikiem; • butelki z ciepłą wodą.

Źródło ciepła nie może być gorące. Kocięta nie potrafią odczołgać się ani dać znać, że jest im za gorąco, dlatego przegrzanie jest tak samo niebezpieczne jak wychłodzenie.

Jak używać prawidłowo: zawsze owijaj termofor ręcznikiem lub kocykiem; termofor powinien zajmować około połowy pudełka, żeby kocięta mogły się odsunąć, jeśli zrobi się im za gorąco; nigdy nie kładź kociąt bezpośrednio na termoforze; regularnie sprawdzaj temperaturę ręką — powinna być przyjemnie ciepła, a nie parząca.

5. Nie karm mlekiem krowim

Jest ono źle trawione przez kocięta i może wywołać ciężką biegunkę. Używaj wyłącznie preparatu mlekozastępczego dla kociąt.

Jeśli akurat go nie masz — najpierw ogrzej kocięta i jak najszybciej skontaktuj się z kliniką weterynaryjną lub schroniskiem.

6. Określ przybliżony wiek

Do 1 tygodnia: oczy zamknięte; uszka przylegają do głowy; prawie się nie czołgają. Potrzebują karmienia co 2–3 godziny, także w nocy (to bardzo ważne!).

1–2 tygodnie: oczy zaczynają się otwierać; czołgają się aktywniej. Karmienie co 3 godziny.

3–4 tygodnie: zaczynają chodzić; pojawiają się zęby mleczne. Można stopniowo wprowadzać mokrą karmę dla kociąt.

Powyżej miesiąca: chodzą pewnie; bawią się; jedzą samodzielnie. Mimo to potrzebują badania u weterynarza.

7. Po każdym karmieniu

U kociąt poniżej 3–4 tygodnia jelita i pęcherz nie działają jeszcze w pełni samodzielnie.

Po każdym karmieniu trzeba delikatnie stymulować okolicę pod ogonkiem ciepłym, wilgotnym wacikiem kosmetycznym lub miękką chusteczką, naśladując wylizywanie przez matkę. Pomaga to kociakowi oddać mocz i opróżnić jelita. Dlatego wcześniej przygotuj sobie pieluszkę.

8. Jak zapewnić kociętom odpowiednie warunki

Przygotuj: pudełko; miękki ręcznik; ciepłe schronienie; brak przeciągów; ciszę.

Optymalna temperatura zależy od wieku: 0–1 tydzień: około 30–32°C; 2–3 tygodnie: około 27–29°C; od 4 tygodnia: około 24–26°C.

Dopilnuj, żeby kocięta mogły odsunąć się od źródła ciepła, jeśli zrobi się im za gorąco.

9. Koniecznie pokaż kocięta weterynarzowi

Nawet jeśli kocięta wyglądają na zdrowe. Trzeba: określić wiek; ocenić wagę; sprawdzić odwodnienie; obejrzeć oczy; sprawdzić obecność pasożytów; ustalić plan karmienia; wyznaczyć terminy odrobaczania; ustalić harmonogram szczepień.

Pilnie do kliniki, nie odkładaj wizyty, jeśli: kocięta są zimne i nie chcą się ogrzać; nie ssą pokarmu; ciągle krzyczą; nie poruszają się; ciężko oddychają; pojawia się krew; jest wyraźna biegunka; silne wzdęcie brzucha; ropa z oczu lub nosa; drgawki.

Ważne

Jeśli kocięta są w bezpiecznym miejscu, wyglądają na najedzone, ciepłe i spokojnie śpią, lepiej najpierw poobserwować je z daleka. W wielu przypadkach kotka-mama wraca w ciągu kilku godzin. Kocięta warto zabrać dopiero wtedy, gdy ich życiu naprawdę zagraża niebezpieczeństwo lub gdy masz pewność, że matka nie wróci. Zwiększa to szanse maluchów na zdrowy rozwój i zmniejsza ryzyko powikłań związanych ze sztucznym odchowem.