Tuvalet

Açık tip ("klasik") — kedi için maksimum görüş alanı sağlar, yavru ve yaşlı hayvanlar için idealdir. Kenar yüksekliği 15-20 cm, kum kabı uzunluğu kedinin boyunun 1,5-2 katı olmalı.

Kapalı kutu ("gizlilik") — kokuları ve kumu gizler, etrafa saçılmayı önler. Bazı kediler kendini sıkışmış hissedebilir — ilk zamanlarda kapağını çıkar.

Sessiz bir yer — ev aletlerinin gürültüsünden ve koridorların telaşından uzakta.

Yemekten uzakta — kediler yiyip içtikleri yerde tuvaletini yapmayı sevmez.

Mineral (bentonit kili, topaklanan) — kokuyu çok iyi tutar, sağlam topaklar oluşturur, doldururken toz çıkarır.

Ahşap (preslenmiş talaş, emici) — ekonomiktir, ıslanınca ufalanır, küçük miktarlarda tuvalete dökülebilir, çevre dostudur.

Silika jel (emici) — maksimum emicilik ve koku giderme sağlar, ama yüksek sesle çıtırdar ve ürkek kedileri korkutabilir.

Bitkisel kumlar (soya, mısır, tahıl bazlı) — tuvalete mükemmel şekilde dökülür, iz bırakmadan çözünür, kazara yenirse güvenlidir, ama daha pahalıdır ve bahçede saklanırsa kemirgenleri çeker.

Her gün: günde 1-2 kez topak ve katı atıkların temizlenmesi.

2 haftada/ayda bir: kumun tamamen değiştirilmesi ve kum kabının yumuşak bir deterjanla yıkanması.

Malzeme önemlidir: plastik daha uygun fiyatlıdır, ama zamanla kokuyu emer ve çizik ile kırıkları nedeniyle bakteri üreme ortamı oluşturur. Seramik ya da metal daha hijyeniktir, ama daha pahalıdır.

Kokulandırıcılar: lavanta kokusu sana hoş gelebilir, ama hassas burunlu kediyi rahatsız eder.

Gürültülü konumlar: çamaşır makinesinin yanındaki bir kum kabı, ani korkuya ve o yerin reddedilmesine yol açabilir.

Sağlık: önce veterinerde sistit ya da idrar yolu taşı olasılığını dışla.

Davranış: temizliğini kontrol et, kum türünü ya da yerini değiştir.

Kediler stres, uygun olmayan kum, güçlü koku ya da kum taneleriyle temas ederken çıkan ürkütücü sesler nedeniyle tuvaleti görmezden gelebilir.