Συνηθισμένα προβλήματα και μύθοι

Αν η γάτα σας αρχίσει ξαφνικά να ουρεί ή να αφοδεύει έξω από την τουαλέτα, δεν προσπαθεί να σας τιμωρήσει. Αυτή η συμπεριφορά είναι πολύ πιο συχνά σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά με τη γάτα ή με τις συνθήκες της.

Η αιτία μπορεί να είναι πόνος, πρόβλημα στο ουροποιητικό, άγχος, μια άβολη τουαλέτα, ακατάλληλη άμμος ή σύγκρουση με άλλη γάτα. Μερικές φορές η γάτα απλώς αρχίζει να διαλέγει άλλο σημείο επειδή εκεί νιώθει πιο ήρεμη.

Τι να κάνετε; Αν η συμπεριφορά εμφανίστηκε ξαφνικά, ξεκινήστε με επίσκεψη στον κτηνίατρο για να αποκλείσετε ιατρικό πρόβλημα. Μετά ελέγξτε την ίδια την τουαλέτα: είναι αρκετά μεγάλη, είναι καθαρή, είναι σε καλό σημείο και μπορεί η γάτα να τη χρησιμοποιεί με ησυχία χωρίς να συναντά άλλα ζώα;

Σημαντικό: μη μαλώνετε τη γάτα και μην τρίβετε τη μύτη της στη βρομιά. Αυτό δεν θα της εξηγήσει τι θέλετε, και το επιπλέον άγχος μπορεί μόνο να χειροτερέψει το πρόβλημα. Επικοινωνήστε με τη γάτα με τρόπο που μπορεί πραγματικά να καταλάβει — με υπομονή, όχι με τιμωρία.

Οι γάτες είναι πράγματι πολύ ευαίσθητες σε οτιδήποτε αγγίζει τα μουστάκια τους. Γι' αυτό μερικές προτιμούν να τρώνε από ένα φαρδύ, ρηχό πιάτο.

Η δημοφιλής εξήγηση για την «κούραση των μουστακιών» όμως δεν έχει ακόμα σοβαρή επιστημονική τεκμηρίωση. Μια μελέτη σε γάτες δεν βρήκε πειστικές ενδείξεις ότι ένα συνηθισμένο βαθύ μπολ τους προκαλεί σημαντική δυσφορία. Παρ' όλα αυτά, κάποιες γάτες πράγματι προτιμούσαν ένα φαρδύ, ρηχό μπολ.

Οπότε το πιο απλό είναι να βασιστείτε στη δική σας γάτα. Αν βγάζει συνεχώς την τροφή στο πάτωμα, τρώει μόνο από την άκρη του μπολ ή προτιμά φανερά ένα επίπεδο πιάτο, δοκιμάστε ένα φαρδύ, ρηχό μπολ. Είναι ένα φτηνό πείραμα που μπορεί να κάνει το φαγητό πιο εύκολο για όλους.

Και κάτι ακόμα: το μπολ πρέπει να είναι σταθερό και να καθαρίζεται εύκολα. Μερικές γάτες προτιμούν επίσης να τρώνε σε ήσυχο σημείο, όπου τίποτα δεν τις ενοχλεί.

Για εμάς η αλλαγή θέσης των επίπλων είναι απλώς αλλαγή διακόσμησης. Για τη γάτα το σπίτι είναι ένας χάρτης από γνώριμες διαδρομές, μυρωδιές, σημεία ξεκούρασης και ασφαλή σημεία.

Γι' αυτό οι μεγάλες αλλαγές μπορεί πράγματι να την αγχώσουν, ειδικά αν μετακινηθούν ταυτόχρονα η τουαλέτα, το σημείο φαγητού και το κρεβατάκι ή αν εξαφανιστεί μια αγαπημένη κρυψώνα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε ποτέ να μετακινήσετε τον καναπέ. Οι γάτες μπορούν άνετα να προσαρμοστούν στις αλλαγές. Αν όμως η γάτα σας είναι αγχώδης, καλύτερα να μην αλλάξετε τα πάντα μονομιάς — δώστε της χρόνο να συνηθίσει τη νέα διάταξη.

Αν αναδιατάσσετε, αφήστε στη θέση τους μερικά γνώριμα πράγματα: το αγαπημένο της κρεβατάκι, την κρυψώνα, το ονυχοδρόμιο και την πρόσβαση στους συνηθισμένους πόρους της. Μετά τις αλλαγές, αφήστε τη γάτα να εξερευνήσει τη νέα διάταξη με τους δικούς της ρυθμούς.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να έχει πού να αποσυρθεί, εκεί όπου δεν θα την ενοχλεί κανείς.

Πολλές γάτες λατρεύουν να είναι κοντά στον άνθρωπό τους, αλλά δεν τους αρέσει να τις κρατούν με το ζόρι ή να τις χαϊδεύουν πολλή ώρα παρά τη θέλησή τους.

Αν η γάτα αρχίσει να γυρίζει αλλού, να σφίγγεται, να χτυπά την ουρά, να ρίχνει τα αυτιά πίσω ή να αρχίζει ξαφνικά να γλείφεται αμέσως μετά το χάδι, μπορεί να σας λέει: «Μου φτάνει».

Η γάτα πρέπει να μπορεί να τελειώσει την επαφή όποτε θέλει. Η έρευνα για τη συμπεριφορά των γατών δείχνει ότι η αλληλεπίδραση πάει καλύτερα όταν το ζώο έχει επιλογή και δεν αναγκάζεται να συνεχίσει την επαφή.

Δοκιμάστε έναν απλό κανόνα: χαϊδέψτε για λίγα δευτερόλεπτα, μετά σταματήστε και παρατηρήστε την αντίδραση. Αν η γάτα ξανασπρώξει το κεφάλι της στο χέρι σας, συνεχίστε. Αν απομακρυνθεί, αφήστε τη να φύγει.

Έτσι η γάτα μαθαίνει σταδιακά ότι κοντά σας δεν χρειάζεται να αμυνθεί ούτε να ανέχεται δυσάρεστο άγγιγμα. Μια αγαπημένη λιχουδιά αμέσως μετά το χάδι μπορεί επίσης να βοηθήσει να χτιστεί δεσμός — η γάτα μαθαίνει ότι η επαφή μαζί σας είναι ευχάριστη και ασφαλής.

Οι γάτες δεν είναι αυστηρά νυχτόβια ζώα. Η φυσική τους δραστηριότητα αυξάνεται νωρίς το πρωί και το βράδυ. Οπότε μια γάτα που κοιμάται τη μέρα και μετά τρέχει στο σπίτι το βράδυ είναι, από μόνο του, κάτι απολύτως φυσιολογικό.

Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν η γάτα δεν έχει σχεδόν καμία ευκαιρία μέσα στη μέρα να παίξει, να εξερευνήσει και να «κυνηγήσει» την τροφή της και να ικανοποιήσει τα φυσικά της ένστικτα. Μια γάτα του σπιτιού δεν χρειάζεται μόνο να ξαπλώνει στον καναπέ — χρειάζεται δραστηριότητες που μιμούνται τη φυσική συμπεριφορά: παραμόνευση, καταδίωξη, αναζήτηση και σύλληψη της τροφής.

Τι να κάνετε; Μη σηκώνεστε κάθε φορά, μη μιλάτε στη γάτα, μην την ταΐζετε και μην αρχίζετε παιχνίδι στις 4 τα ξημερώματα. Αν κάθε νυχτερινό επεισόδιο τελειώνει με προσοχή ή φαγητό, η συμπεριφορά μπορεί να γίνει συνήθεια — η γάτα μαθαίνει ότι ο θόρυβος τη νύχτα πράγματι σας σηκώνει από το κρεβάτι.

Καλύτερα να μεταφέρετε αυτή την ενέργεια νωρίτερα το βράδυ. Λίγες ώρες πριν τον ύπνο, κάντε ένα έντονο παιχνίδι με ραβδάκι ή κάτι άλλο που η γάτα μπορεί να κυνηγήσει και μετά δώστε της το κανονικό της γεύμα. Μέσα στη μέρα βοηθά επίσης να υπάρχουν επιλογές για αυτόνομη δραστηριότητα: ονυχοδρόμιο, ένα ψηλό σημείο για να παρατηρεί το δωμάτιο, παιχνίδια και ταΐστρες-γρίφοι.

Ταυτόχρονα, μην εμποδίζετε επίτηδες τη γάτα να κοιμάται τη μέρα για να «κουραστεί» μέχρι τη νύχτα — οι γάτες κανονικά κοιμούνται πολλές ώρες την ημέρα και ο ύπνος από μόνος του δεν είναι το πρόβλημα.

Και κάτι ακόμα σημαντικό: αν τα νυχτερινά νιαουρίσματα ή η ανησυχία εμφανιστούν ξαφνικά, ειδικά σε ενήλικη ή ηλικιωμένη γάτα, μην τα αποδώσετε απλώς στον χαρακτήρα — μια ξαφνική αλλαγή συμπεριφοράς μπορεί μερικές φορές να σχετίζεται με πόνο ή ασθένεια και αξίζει επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Ο κύριος στόχος δεν είναι να «απαγορέψετε το τρέξιμο» — είναι να έχει η γάτα αρκετή και σωστή δραστηριότητα μέσα στη μέρα και το βράδυ, ώστε οι νυχτερινές τρέλες να μη γίνουν τρόπος να τραβήξει την προσοχή σας.

Είναι αδύνατο να αφαιρεθεί κάθε άγχος από τη ζωή μιας γάτας του σπιτιού — πάντα θα υπάρχουν επισκέπτες, η ηλεκτρική σκούπα, ανακαινίσεις, δυνατοί θόρυβοι, το κλουβί μεταφοράς και οι επισκέψεις στον κτηνίατρο.

Η δουλειά σας δεν είναι να κάνετε το σπίτι απόλυτα ήσυχο και αμετάβλητο. Είναι πολύ πιο σημαντικό να δώσετε στη γάτα κάποιον έλεγχο της κατάστασης. Αν φοβηθεί, πρέπει να μπορεί να φύγει, να κρυφτεί ή να ανέβει κάπου ψηλά — η έρευνα δείχνει ότι μια κρυψώνα μπορεί πράγματι να μειώσει τα σημάδια άγχους στις γάτες.

Γι' αυτό αξίζει να φτιάξετε μερικά ασφαλή σημεία στο σπίτι. Μπορεί να είναι ένα σπιτάκι, ένα κουτί, ένα ράφι, το πάνω επίπεδο ενός δέντρου για γάτες ή απλώς μια ήσυχη γωνία.

Ο βασικός κανόνας: αν η γάτα πήγε να κρυφτεί, μην την τραβάτε έξω μόνο και μόνο για να περάσετε χρόνο μαζί της.

Στα γατάκια συνήθως είναι πιο σωστό να μιλάμε όχι για «εκπαίδευση» στην τουαλέτα, αλλά για τη δημιουργία συνθηκών όπου η τουαλέτα γίνεται απλώς το πιο βολικό σημείο — και οι ίδιες αρχές ισχύουν και για τις ενήλικες γάτες.

Οι γάτες έλκονται φυσικά από ορισμένα σημεία για τις ανάγκες τους, αλλά αυτή η επιλογή επηρεάζεται έντονα από τη θέση της τουαλέτας, το μέγεθός της, την καθαριότητα, την ίδια την άμμο και το πόσο ασφαλές νιώθουν το σημείο.

Ξεκινήστε από την ίδια την τουαλέτα. Πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε η γάτα να γυρίζει και να σκάβει άνετα — αυτό έχει πραγματικά σημασία για τις γάτες. Οι κτηνίατροι χρησιμοποιούν συχνά αυτόν τον πρακτικό κανόνα: η τουαλέτα πρέπει να είναι περίπου 1.5 φορά το μήκος του σώματος της γάτας, από τη μύτη μέχρι την άκρη της ουράς. Το χείλος εισόδου δεν πρέπει να είναι πολύ ψηλό, ειδικά για γατάκι.

Βάλτε την τουαλέτα σε ήσυχο σημείο, όπου η γάτα φτάνει εύκολα — όχι δίπλα στα μπολ φαγητού και νερού και όχι εκεί όπου τρομάζει συνεχώς από θόρυβο, ανθρώπους ή άλλα ζώα.

Αν έχετε περισσότερες από μία γάτες, μία τουαλέτα μπορεί να μη φτάνει. Η συνηθισμένη σύσταση είναι μία τουαλέτα για κάθε γάτα συν μία επιπλέον — και καλύτερα να τις μοιράσετε σε διαφορετικά προσβάσιμα σημεία, αντί να τις βάλετε όλες στη σειρά.

Η καθαριότητα έχει πολύ μεγάλη σημασία. Μαζεύετε τακτικά τους σβόλους και τα απόβλητα και καθαρίζετε πλήρως την τουαλέτα κατά διαστήματα. Αποφύγετε καθαριστικά με έντονο άρωμα — μια μυρωδιά που σας φαίνεται ευχάριστη μπορεί να μην αρέσει στη γάτα σας.

Αν ένα γατάκι μόλις ήρθε στο σπίτι, μπορείτε μερικές φορές να το βάλετε απαλά κοντά στην τουαλέτα αφού ξυπνήσει, φάει ή παίξει. Αλλά μην το κρατάτε μέσα στην τουαλέτα και σίγουρα μην το μαλώνετε.

Οι γάτες δεν πρέπει ποτέ να τιμωρούνται επειδή έκαναν την ανάγκη τους σε λάθος σημείο. Αυτό δεν δημιουργεί θετική σχέση με την τουαλέτα — δημιουργεί μόνο άγχος.

Αν η γάτα σας κάνει την ανάγκη της αλλού, φροντίστε να εξαλείψετε καλά τη μυρωδιά — αλλιώς το σημείο μπορεί να την ξανατραβήξει. Αν χρειάζεται, βάλτε προσωρινά εκεί μια επιπλέον τουαλέτα και μετακινήστε τη σταδιακά εκεί όπου πραγματικά τη θέλετε.

Και το πιο σημαντικό: αν μια ενήλικη γάτα που χρησιμοποιούσε κανονικά την τουαλέτα αρχίσει ξαφνικά να αστοχεί, αυτό δεν είναι πια θέμα «εκπαίδευσης». Ψάξτε πρώτα την αιτία — μπορεί να είναι πρόβλημα στο ουροποιητικό, πόνος, πεπτικά προβλήματα, άγχος, σύγκρουση με άλλη γάτα ή μια άβολη τουαλέτα. Αυτές οι περιπτώσεις αντιμετωπίζονται καλύτερα μεθοδικά, ξεκινώντας με επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Ο κανόνας είναι απλός: για ένα γατάκι, μια άνετη τουαλέτα και ήρεμη γνωριμία· για μια ενήλικη γάτα που ξαφνικά σταμάτησε να τη χρησιμοποιεί, ξεκινήστε με έλεγχο υγείας. Αυτή η προσέγγιση λειτουργεί πολύ καλύτερα από το να προσπαθείτε να «εξηγήσετε» στη γάτα πού επιτρέπεται να πάει.

1. Πρώτα ετοιμάστε τη σωστή τουαλέτα. Πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη ώστε το γατάκι να γυρίζει και να σκάβει άνετα. Για ένα μικρό γατάκι επιλέξτε τουαλέτα με χαμηλά τοιχώματα, όπου μπαίνει εύκολα — η κλειστή τουαλέτα δεν χρειάζεται στην αρχή, και μια ανοιχτή είναι συνήθως πιο εύκολη για τη γνωριμία. Προτιμήστε άμμο χωρίς άρωμα· αν το γατάκι έχει ήδη συνηθίσει έναν συγκεκριμένο τύπο (π.χ. μπεντονίτη που σβολιάζει ή ξύλινα pellets), καλύτερα να μείνετε σε αυτόν στην αρχή και να αλλάξετε σταδιακά αργότερα. Έχετε υπόψη ότι τα γατάκια έχουν μικρά, ευαίσθητα πατουσάκια, οπότε η άμμος πρέπει να είναι άνετη στο περπάτημα — οι μεγάλοι, μυτεροί κόκκοι μπορεί να πληγώσουν τα μαλακά μαξιλαράκια τους.

2. Βάλτε την τουαλέτα σε ήσυχο σημείο. Το γατάκι πρέπει να τη βρίσκει εύκολα και να έχει πάντα πρόσβαση. Μην τη βάζετε δίπλα στα μπολ φαγητού και νερού, κοντά στο πλυντήριο ή εκεί όπου περνούν συνεχώς άνθρωποι. Αν το σπίτι σας είναι μεγάλο, βοηθά στην αρχή να βάλετε μερικές τουαλέτες σε διαφορετικά σημεία.

3. Δείξτε στο γατάκι την τουαλέτα μετά τον ύπνο και το φαγητό. Είναι από τις καλύτερες στιγμές για μάθηση. Αφού το γατάκι ξυπνήσει, φάει ή παίξει έντονα, πηγαίνετέ το ήρεμα στην τουαλέτα. Μπορείτε να το αφήσετε μέσα και να το αφήσετε να εξερευνήσει μόνο του. Μην κινείτε τα πατουσάκια του μέσα στην άμμο για να μιμηθείτε το «σκάψιμο» — το γατάκι πρέπει να καταλάβει μόνο του ότι αυτό είναι το σημείο για τις ανάγκες του. Αν υπάρχει ήδη άλλη γάτα στο σπίτι, η μυρωδιά της ενήλικης γάτας θα βοηθήσει μάλιστα το γατάκι να βρει τη σωστή κατεύθυνση.

4. Προσέχετε τα σημάδια. Όταν το γατάκι αρχίζει να μυρίζει το πάτωμα, να κάνει κύκλους, να ψάχνει γωνία, να κάθεται χαμηλά ή να ξύνει μια επιφάνεια, πηγαίνετέ το ήρεμα στην τουαλέτα. Αν τη χρησιμοποιήσει, μην το ενοχλείτε και μην το σηκώνετε αμέσως μετά· μπορείτε να το επαινέσετε ήσυχα και να του δώσετε μια λιχουδιά για να ενισχύσετε τη συμπεριφορά.

5. Τις πρώτες μέρες περιορίστε τον χώρο του. Αν το γατάκι μόλις ήρθε στο σπίτι, δεν χρειάζεται να του δώσετε αμέσως όλο το διαμέρισμα. Ξεκινήστε με ένα ήσυχο δωμάτιο που έχει τουαλέτα, νερό, φαγητό, σημείο ύπνου, κρυψώνα και παιχνίδια. Μόλις το γατάκι χρησιμοποιεί σταθερά την τουαλέτα, ανοίξτε σταδιακά το υπόλοιπο σπίτι — έτσι θυμάται πολύ πιο εύκολα πού είναι η τουαλέτα.

6. Καθαρίζετε τακτικά την τουαλέτα. Οι γάτες μπορεί να αρνηθούν μια βρόμικη τουαλέτα. Μαζεύετε τακτικά ούρα και κόπρανα και πλένετε την τουαλέτα χωρίς σκληρά προϊόντα με έντονη μυρωδιά. Δεν χρειάζεται να αλλάζετε όλη την άμμο μετά από κάθε χρήση — η συχνότητα εξαρτάται από τον τύπο της άμμου.

7. Αν το γατάκι κάνει ατύχημα, μην το μαλώνετε. Αυτό είναι πολύ σημαντικό: μη φωνάζετε, μην τρίβετε τη μύτη του στη βρομιά και μην το τιμωρείτε. Δεν θα καταλάβει την τιμωρία ως εξήγηση των κανόνων — μπορεί απλώς να αρχίσει να φοβάται εσάς ή την ίδια την τουαλέτα. Καθαρίστε ήρεμα το σημείο και εξαλείψτε καλά τη μυρωδιά με ειδικό καθαριστικό για οσμές κατοικιδίων. Αν το γατάκι διαλέγει συνεχώς την ίδια γωνία, βάλτε προσωρινά εκεί μια τουαλέτα — μόλις αρχίσει να τη χρησιμοποιεί, μπορείτε να τη μετακινήσετε σταδιακά εκεί όπου πραγματικά τη θέλετε, και η γάτα συνήθως ακολουθεί.

8. Αν τα ατυχήματα συνεχίζονται, ψάξτε την αιτία. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το γατάκι «δεν κατάλαβε». Πιθανοί λόγοι: η τουαλέτα είναι πολύ μικρή· τα τοιχώματα είναι πολύ ψηλά· δεν του αρέσει η άμμος· η τουαλέτα είναι σε θορυβώδες σημείο· άλλη γάτα του κλείνει την πρόσβαση· η τουαλέτα δεν είναι αρκετά καθαρή· του είναι απλώς δύσκολο να φτάσει· ή χρειάζεται κλειστή τουαλέτα με πορτάκι. Αν το γατάκι ουρεί συχνά και λίγο, σφίγγεται, κλαίει όταν ουρεί, έχει αίμα στα ούρα ή σταματά ξαφνικά να χρησιμοποιεί εντελώς την τουαλέτα, ήρθε η ώρα για κτηνίατρο.

Απλό πρόγραμμα για τις πρώτες μέρες: ξυπνά → τουαλέτα·
τρώει → τουαλέτα·
παίζει → τουαλέτα·
αρχίζει να ψάχνει σημείο ή κάθεται χαμηλά → ήρεμα στην τουαλέτα·
τη χρησιμοποιεί σωστά → έπαινος·
αστοχεί → καθαρίστε τη μυρωδιά χωρίς τιμωρία και βρείτε τον λόγο.

Και το πιο σημαντικό: δεν χρειάζεται να «αναγκάσετε» ένα γατάκι να χρησιμοποιεί την τουαλέτα. Απλώς κάντε την τουαλέτα το πιο προφανές, προσβάσιμο και άνετο σημείο — συνήθως αυτό αρκεί.

Όταν δύο γάτες ζουν στο ίδιο σπίτι, μπορεί να κυνηγιούνται, να αρπάζονται με τα πόδια και ακόμα να δαγκώνονται. Απ' έξω είναι δύσκολο να καταλάβετε: παίζουν ή υπάρχει πραγματική σύγκρουση;

Αυτό που μετράει δεν είναι μια μεμονωμένη στιγμή, αλλά το πώς συμπεριφέρονται οι γάτες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την επαφή.

Αν θέλετε σύντομη απάντηση: αν δεν μπορείτε να καταλάβετε αν παίζουν ή τσακώνονται στ' αλήθεια, το πιθανότερο είναι ότι απλώς παίζουν. Ένας πραγματικός καβγάς φαίνεται αμέσως.

Όταν μοιάζει με παιχνίδι

Στο παιχνίδι οι γάτες συνήθως αλλάζουν ρόλους. Η μία μπορεί να κυνηγά την άλλη και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα να τρέχει η ίδια να ξεφύγει. Ανάμεσα στους «γύρους» μπορούν να χωρίσουν ήρεμα, να κάνουν τα δικά τους και να ξαναρχίσουν το παιχνίδι.

Ακόμα και μια αρκετά θορυβώδης πάλη δεν σημαίνει απαραίτητα επιθετικότητα.

Όταν μοιάζει με σύγκρουση

Να ανησυχήσετε αν η μία γάτα κυνηγά συνεχώς την άλλη, ενώ η δεύτερη συνεχώς τρέχει να φύγει και προσπαθεί να κρυφτεί. Ειδικά αν υπάρχουν φυσήματα, γρυλίσματα, δυνατά ουρλιαχτά, αυτιά κολλημένα πίσω, σφιγμένο σώμα, φουσκωμένο τρίχωμα και απότομα χτυπήματα με το πόδι.

Ένας καλός πρακτικός κανόνας: αν η μία γάτα θέλει φανερά να τελειώσει την επαφή και η άλλη δεν την αφήνει να φύγει, αυτό δεν είναι πια αθώο παιχνίδι.

Τι πρέπει να κάνει ο ιδιοκτήτης

Μην αφήνετε τις γάτες να «τα βρουν μόνες τους» αν οι συγκρούσεις επαναλαμβάνονται. Και σίγουρα μην προσπαθείτε να τις χωρίσετε με τα χέρια — εκείνη τη στιγμή μια γάτα μπορεί κατά λάθος να σας δαγκώσει ή να σας γρατζουνίσει.

Καλύτερα να χωρίσετε ήρεμα τα ζώα, να τους δώσετε χρόνο να ηρεμήσουν και να φροντίσετε για ξεχωριστούς χώρους.

Ελέγξτε αν υπάρχουν αρκετοί πόροι στο σπίτι: τουαλέτες, μπολ, κρεβατάκια, κρυψώνες και σημεία για να αποσυρθούν. Μερικές φορές μια σύγκρουση ξεκινά όχι επειδή οι γάτες «δεν συμπαθιούνται», αλλά επειδή η μία νιώθει συνεχώς πίεση από την άλλη.

Αν τα προβλήματα επανέρχονται, η συμβουλή ενός ειδικού στη συμπεριφορά των ζώων είναι εξαιρετική λύση. Θυμηθείτε: οι γάτες δεν σκέφτονται όπως οι άνθρωποι και βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά από εμάς.

Τι έχει σημασία για τη γάτα

Είναι πολύ σημαντικό για μια γάτα να μπορεί να αποφύγει την επαφή. Πρέπει να ξέρει ότι μπορεί να φύγει, να κρυφτεί, να φάει με ησυχία ή να χρησιμοποιήσει την τουαλέτα χωρίς να πέσει πάνω στην άλλη γάτα. Μερικές φορές βοηθά να μένουν οι γάτες σε διαφορετικά δωμάτια, το καθένα με φαγητό, νερό και τουαλέτα.

Ναι, οι τουαλέτες μπορεί μερικές φορές να είναι σε διαφορετικά δωμάτια. Ο δημιουργός αυτού του έργου έχει μια κλειστή τουαλέτα στο μπάνιο, στον διάδρομο και στο υπνοδωμάτιο. Όλα για την άνεση των γατών — και πραγματικά βοηθά.

Αν μια γάτα κρύβεται τακτικά, σταματά να παίζει, τρώει χειρότερα ή είναι συνεχώς σε ένταση, αυτό είναι λόγος να εξετάσετε πιο προσεκτικά την κατάσταση και, αν χρειάζεται, να απευθυνθείτε σε κτηνίατρο ή σε ειδικό στη συμπεριφορά των γατών.

Ένας cat sitter δεν είναι απλώς κάποιος που έρχεται στο σπίτι και βάζει φαγητό. Όσο λείπετε, γίνεται στην πράξη ο υπεύθυνος για την καθημερινότητα της γάτας σας.

Γι' αυτό καλύτερα να τον επιλέξετε από πριν και όχι την τελευταία μέρα πριν από το ταξίδι. Είναι επίσης σημαντικό να είστε σίγουροι για το άτομο και να έχετε τα στοιχεία επικοινωνίας του (και ιδανικά τα στοιχεία των επίσημων εγγράφων του).

Γνωρίστε τον πρώτα

Ζητήστε από τον sitter να έρθει πριν φύγετε. Δείξτε του το σπίτι και πείτε του πώς είναι μια συνηθισμένη μέρα με τη γάτα σας.

Μην κοιτάτε μόνο αν σας αρέσει το άτομο. Μετράει και η αντίδραση της γάτας. Κάποιες γάτες πηγαίνουν αμέσως να χαιρετήσουν, άλλες προτιμούν να παρακολουθούν από απόσταση. Μην την αναγκάζετε σε επαφή.

Ένας καλός sitter δεν θα προσπαθήσει να γίνει φίλος με τη γάτα με κάθε κόστος. Μπορεί να μένει ήρεμα κοντά και να σέβεται τα όριά της.

Τι να του πείτε οπωσδήποτε

Αφήστε απλές, σαφείς οδηγίες:

• πότε και πόσο να την ταΐζει·
• πού είναι το νερό·
• πόσο συχνά να καθαρίζει την τουαλέτα·
• αν της αρέσει να παίζει και με τι·
• αν μπορεί να τη σηκώσει·
• πού συνήθως κρύβεται ή κοιμάται·
• τυχόν ιδιαιτερότητες στη συμπεριφορά της·
• αν παίρνει φάρμακα.

Αφήστε επίσης το τηλέφωνο και τη διεύθυνση μιας κτηνιατρικής κλινικής και τα δικά σας στοιχεία, σε περίπτωση που συμβεί κάτι στη γάτα. Καλύτερα να ετοιμάσετε από πριν ό,τι χρειάζεται η γάτα για μια επίσκεψη στον κτηνίατρο.

Τι να του ζητήσετε σε κάθε επίσκεψη

Είναι καλό ο sitter να μην αφήνει απλώς φαγητό κάθε φορά, αλλά να βλέπει πραγματικά πώς είναι η γάτα.

Ζητήστε του να ελέγχει αν έφαγε, αν υπάρχει φρέσκο νερό, αν χρησιμοποιεί την τουαλέτα και αν φαίνεται όπως συνήθως. Αν η γάτα φαίνεται ξαφνικά ασυνήθιστα άτονη, κρύβεται, αρνείται το φαγητό ή συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά, είναι σημαντικό να σας το πει.

Καλή πρακτική είναι να συμφωνήσετε για μια σύντομη φωτογραφία ή βίντεο μετά από κάθε επίσκεψη. Σας βοηθά να καταλάβετε πώς περνά η γάτα σας χωρίς εσάς (και απλώς να χαρείτε βλέποντας το αγαπημένο σας κατοικίδιο).

Ή μπορείτε να βάλετε κάμερες που βλέπετε από το κινητό σας.

Το παιχνίδι με τη γάτα έχει σημασία. Αν η γάτα σας τα πάει καλά με τον sitter, καλύτερα να ζητήσετε λίγη δραστηριότητα μαζί της σε κάθε επίσκεψη.

Ο sitter μπορεί να έρχεται μία φορά την ημέρα, αρκετές φορές την ημέρα ή ακόμα και να μένει στο σπίτι σας όσο λείπετε. Όλα εξαρτώνται από τις δυνατότητές σας και τις ανάγκες της γάτας.

Θυμηθείτε ότι μια γάτα δεν πρέπει να μένει μόνη για πολύ. Κάθε επίσκεψη πρέπει να περιλαμβάνει επαφή με άνθρωπο: κουβέντα (για να ακούει το ζώο ανθρώπινη φωνή), παιχνίδι, χάδια ή ακόμα και ύπνο στην αγκαλιά του επισκέπτη (μερικές φορές μια γάτα που είναι μόνη της χρειάζεται κι αυτό).

Ασφάλεια στο σπίτι

Πριν φύγετε, μαζέψτε φάρμακα, χημικά καθαριστικά, επικίνδυνα αντικείμενα και ό,τι θα μπορούσε η γάτα να καταπιεί κατά λάθος όσο περνά χρόνο χωρίς άνθρωπο.

Δείξτε πού είναι το κλουβί μεταφοράς και εξηγήστε από πριν τι να κάνει αν η γάτα χρειαστεί κτηνιατρική βοήθεια.

Ελέγξτε χωριστά τα παράθυρα και το μπαλκόνι. Κάποιος που έρχεται μία ή δύο φορές την ημέρα μπορεί κατά λάθος να αφήσει ανοιχτό κάτι που εσείς κρατάτε πάντα κλειστό.

Τι έχει σημασία για τη γάτα

Για τις περισσότερες γάτες το πιο άνετο είναι να διατηρούν τη συνηθισμένη τους ρουτίνα: την ίδια τροφή, περίπου τις ίδιες ώρες φαγητού, γνώριμα σημεία και όσο το δυνατόν λιγότερες περιττές αλλαγές.

Η δουλειά σας δεν είναι απλώς να βρείτε κάποιον να ταΐζει τη γάτα. Πρέπει να βρείτε κάποιον με τον οποίο η γάτα θα νιώθει όσο το δυνατόν πιο ασφαλής όσο λείπετε.

Η μετακόμιση από ένα καταφύγιο σε νέο σπίτι είναι μεγάλο γεγονός για μια γάτα. Ακόμα κι αν ήταν φιλική στο καταφύγιο και ερχόταν πρόθυμα στην αγκαλιά, η συμπεριφορά της στο σπίτι μπορεί να αλλάξει εντελώς.

Μπορεί να κρυφτεί κάτω από το κρεβάτι, να μη βγαίνει να σας δει, να τρώει λίγο ή να μη δείχνει κανένα ενδιαφέρον για τα παιχνίδια. Μερικές φορές συμβαίνει το αντίθετο: η γάτα αρχίζει να σας ακολουθεί παντού και να ζητά προσοχή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάνετε κάτι λάθος. Απλώς χρειάζεται χρόνο για να καταλάβει τι συμβαίνει τώρα. Αυτό που μετράει είναι να δώσετε στη γάτα χρόνο και την ευκαιρία να προσαρμοστεί μόνη της, δημιουργώντας έναν ασφαλή και κατανοητό χώρο.

Από πού να ξεκινήσετε

Πριν έρθει η γάτα, ετοιμάστε έναν μικρό, ήσυχο χώρο. Πρέπει να έχει νερό, φαγητό, τουαλέτα, σημείο ύπνου και κρυψώνα.

Δεν χρειάζεται να της ανοίξετε αμέσως όλο το σπίτι. Για μια νέα γάτα μια μεγάλη άγνωστη επικράτεια μπορεί να είναι υπερβολική. Ένα μικρό ασφαλές δωμάτιο τη βοηθά να συνηθίσει σταδιακά τις μυρωδιές, τους ήχους και τη νέα ρουτίνα.

Όταν φέρετε τη γάτα στο σπίτι, μην την τραβήξετε έξω από το κλουβί. Ανοίξτε το πορτάκι και αφήστε τη να βγει μόνη της.

Μη βιαστείτε με τη γνωριμία

Είναι δελεαστικό να χαϊδέψετε αμέσως τη νέα γάτα, να τη σηκώσετε και να τη δείξετε σε όλη την οικογένεια. Όμως καλύτερα να περιμένετε λίγο. Θυμηθείτε: ο άνθρωπος καταλαβαίνει τι συμβαίνει, η γάτα όχι.

Καθίστε κοντά, μιλήστε ήρεμα και αφήστε τη γάτα να αποφασίσει πότε είναι έτοιμη να πλησιάσει.

Αν κρύφτηκε, αυτό είναι φυσιολογικό. Μην κοιτάτε συνεχώς κάτω από το κρεβάτι και μην την τραβάτε έξω. Κάθε γάτα αντιδρά διαφορετικά: η μία θα βγει αμέσως, η άλλη μπορεί να μείνει κρυμμένη μία ή δύο μέρες.

Είναι σημαντικό η γάτα να νιώθει ότι ελέγχει την απόσταση ανάμεσα σε αυτήν και τον άνθρωπο.

Αν υπάρχει ήδη άλλη γάτα στο σπίτι

Μην αφήσετε απλώς τη νεοφερμένη στο κοινό δωμάτιο περιμένοντας να γίνουν αμέσως φίλες.

Καλύτερα στην αρχή να κρατήσετε τα ζώα χωριστά. Μπορούν να συνηθίσουν σταδιακά το ένα το άλλο μέσα από μυρωδιές και ήχους και μόνο μετά να προχωρήσουν σε συνάντηση πρόσωπο με πρόσωπο.

Έτσι και οι δύο γάτες έχουν λιγότερο άγχος και περισσότερες πιθανότητες να συνηθίσουν ήρεμα τη νέα κατάσταση.

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στην ενότητα της εφαρμογής «Γνωριμία δύο γατών στο σπίτι».

Τι να προσέχετε

Τις πρώτες μέρες προσέχετε την όρεξη, το νερό, την τουαλέτα και τη γενική συμπεριφορά.

Το κρύψιμο και η επιφυλακτικότητα είναι φυσιολογικά. Αν όμως η γάτα δεν τρώει για πολύ, φαίνεται πολύ άτονη ή εμφανίσει προβλήματα στην αναπνοή, εμετό, διάρροια ή άλλα εμφανή συμπτώματα, καλύτερα να μην περιμένετε να περάσει από μόνο του αλλά να απευθυνθείτε σε κτηνίατρο. Για μια γάτα, η έλλειψη τροφής είναι επικίνδυνη ακόμα και για μία μέρα.

Αν βλέπετε ότι η γάτα είναι σε ένταση και δεν βγαίνει να σας δει, καλύτερα να αφήσετε φαγητό στο δωμάτιό της και να φύγετε για λίγο.

Τι έχει σημασία για τη γάτα

Μια νέα γάτα χρειάζεται πάνω απ' όλα ασφάλεια, ησυχία και προβλεψιμότητα.

Δεν χρειάζεται να πάρετε αμέσως τρυφερότητα από αυτήν. Είναι πολύ πιο σημαντικό να καταλάβει σταδιακά: εδώ κανείς δεν την κυνηγά, έχει φαγητό, νερό, τουαλέτα, μέρος για ξεκούραση και τρόπο να κρυφτεί.

Η εμπιστοσύνη συνήθως δεν έρχεται σε μία μέρα. Μερικές φορές μια γάτα χρειάζεται λίγες μέρες και μερικές φορές πολύ περισσότερο. Το πιο χρήσιμο που μπορεί να κάνει ένας ιδιοκτήτης είναι να της δώσει αυτόν τον χρόνο και να ανταμείβει την επαφή με λιχουδιές.

Ο βασικός κανόνας: τα γηρατειά από μόνα τους δεν είναι ασθένεια. Είναι μια φυσική διαδικασία κατά την οποία ο οργανισμός της γάτας αλλάζει, γίνεται πιο εύθραυστος και πιο ευάλωτος σε διάφορες ασθένειες. Αν αντιμετωπίζετε το κατοικίδιό σας σαν «μια κανονική γάτα, απλώς μεγαλύτερη», μπορεί να σας ξεφύγουν σημαντικά συμπτώματα.

Τα όρια ηλικίας είναι ενδεικτικά, αλλά οι κτηνίατροι συνήθως χωρίζουν τη γήρανση σε τρία στάδια:

• 7–10 ετών — ώριμη γάτα: στον οργανισμό ξεκινούν αλλαγές που δεν φαίνονται·
• 11–14 ετών — ηλικιωμένη γάτα: συχνά εμφανίζονται χρόνιες ασθένειες·
• 15 ετών και άνω — πολύ ηλικιωμένη γάτα: ο οργανισμός εξασθενεί πολύ.

Τι αλλάζει με την ηλικία

Με την ηλικία οι γάτες χάνουν μυϊκή μάζα (αυτό λέγεται σαρκοπενία) και αδυνατίζουν, ακόμη κι αν δεν είναι άρρωστες. Εξαιτίας της αρθρίτιδας, που έχει το 90% των γατών άνω των 12 ετών, το πήδημα αρχίζει να πονάει. Σε αντίθεση με τους σκύλους, οι γάτες σπάνια κουτσαίνουν — απλώς σταματούν να πηδούν σε ψηλά σημεία και καθαρίζονται λιγότερο, γι' αυτό στην πλάτη μπορεί να εμφανιστούν κόμποι στο τρίχωμα.

Επίσης χειροτερεύουν η όραση και η ακοή: η γάτα μπορεί να τρομάζει και να νιαουρίζει δυνατά όταν χάνει τον προσανατολισμό της. Τα δόντια χαλάνε και το φαγητό αρχίζει να πονάει. Το στομάχι και το έντερο απορροφούν χειρότερα τις πρωτεΐνες και τα λιπαρά. Οι συνήθειες ύπνου μπορεί να αλλάξουν: η γάτα κοιμάται όλη μέρα και τη νύχτα περιφέρεται στο σπίτι.

Καμπανάκια κινδύνου: πότε να πάτε επειγόντως στον κτηνίατρο

Μην αποδίδετε κάθε παραξενιά στην ηλικία. Υπάρχουν σημάδια που δείχνουν ασθένεια:

• άρχισε να πίνει πολύ και να ουρεί συχνά — πιθανά προβλήματα στα νεφρά, διαβήτης ή διαταραχές του θυρεοειδούς·
• κρύβεται και αρνείται το φαγητό — η γάτα πονάει, έχει ναυτία ή κάποια φλεγμονή·
• άρχισε να λερώνει έξω από την τουαλέτα — συχνά αυτό σχετίζεται με πόνο στις αρθρώσεις (δυσκολεύεται να περάσει το χείλος), με συχνοουρία (η τουαλέτα λερώνεται γρήγορα) ή με το ότι η γάτα απλώς ξέχασε πού είναι η τουαλέτα.

Ιδιαίτερο πρόβλημα είναι η άνοια της γάτας (σύνδρομο γνωστικής δυσλειτουργίας). Μοιάζει με τη νόσο Αλτσχάιμερ στους ανθρώπους. Τα κύρια σημάδια της θυμάστε εύκολα με τα γράμματα VISHDAAL:

• V (φωνές) — αναίτιες κραυγές, κυρίως τη νύχτα·
• I (αλληλεπίδραση) — η γάτα έγινε επιθετική ή, αντίθετα, δεν σας αφήνει ούτε βήμα·
• S (ύπνος) — κοιμάται τη μέρα και τη νύχτα περιφέρεται ανήσυχη·
• H (τουαλέτα) — λερώνει έξω από την τουαλέτα, μερικές φορές ακόμη και στο κρεβάτι της·
• D (αποπροσανατολισμός) — κολλάει στις γωνίες, περιπλανιέται άσκοπα, δεν βρίσκει το μπολ της·
• A (δραστηριότητα) — παίζει λιγότερο και σταματά να φροντίζει το τρίχωμά της·
• A (άγχος) — έγινε φοβική, φοβάται να μένει μόνη·
• L (μνήμη) — ξεχνά το όνομά της ή τους συνηθισμένους κανόνες του σπιτιού: για παράδειγμα, δεν ανταποκρίνεται πια στο όνομά της, αν και ακούει όλα τα άλλα.

Πριν διαγνώσει «άνοια», ο κτηνίατρος πρέπει να ελέγξει μήπως η γάτα έχει υψηλή πίεση ή πόνο.

Πώς να κάνετε το σπίτι άνετο για μια ηλικιωμένη γάτα

• Ανεβάστε λίγο τα μπολ, ώστε η γάτα να μη χρειάζεται να σκύβει πολύ τον λαιμό.
• Βάλτε μπολ με νερό σε όλο το σπίτι, ώστε η γάτα να πίνει περισσότερο.
• Αγοράστε μια μεγάλη τουαλέτα με χαμηλή είσοδο, για να μπαίνει εύκολα.
• Βάλτε σκαλάκια ή πουφ δίπλα στους καναπέδες και στα περβάζια, για να μη χρειάζεται να πηδάει.
• Φτιάξτε ζεστά κρεβατάκια χωρίς ρεύματα αέρα σε διάφορα σημεία του σπιτιού.
• Αν η γάτα προσανατολίζεται δύσκολα, αφήνετε ένα φωτάκι νυκτός αναμμένο και μη μετακινείτε τα έπιπλα.
• Αν στο σπίτι υπάρχουν άλλα ζώα με πιο δραστήριο ρυθμό ζωής, εξασφαλίστε για την ηλικιωμένη γάτα δικό της χρόνο και χώρο, όπου θα μπορεί να μείνει μόνη και ήσυχη. Το χρόνιο στρες οδηγεί σε προβλήματα υγείας.

Φροντίδα και διατροφή

Κόβετε οπωσδήποτε τα νύχια της (με την ηλικία γίνονται εύθραυστα και μπορεί να μπουν στο δέρμα) και βουρτσίζετε τακτικά το τρίχωμα. Προσέχετε τα κόπρανα: οι ηλικιωμένες γάτες έχουν συχνά δυσκοιλιότητα επειδή δεν πίνουν αρκετό νερό. Καλύτερα να συζητήσετε από πριν με τον κτηνίατρό σας τι να κάνετε σε τέτοιες περιπτώσεις.

Παρακολουθείτε το βάρος της γάτας — είναι ο κύριος δείκτης της υγείας της. Μην αλλάξετε σε τροφή «Senior» χωρίς τη συμβουλή του κτηνιάτρου. Οι υγιείς ηλικιωμένες γάτες χρειάζονται περισσότερη πρωτεΐνη, ενώ στις γάτες με νεφρική νόσο η πρωτεΐνη και ο φώσφορος πρέπει, αντίθετα, να περιορίζονται αυστηρά.

Πηγαίνετε τη γάτα στον κτηνίατρο κάθε έξι μήνες: πρέπει να μετριέται η πίεση και να γίνονται εξετάσεις αίματος και ούρων. Αν πονούν οι αρθρώσεις της, ο κτηνίατρος μπορεί να συστήσει σύγχρονες ενέσεις (για παράδειγμα σκευάσματα με φρουνεβετμάμπη, όπως το Solensia), που ανακουφίζουν καλά τον πόνο και είναι ασφαλείς για τα νεφρά και το συκώτι.

Το σημαντικότερο είναι να προετοιμαστείτε από πριν και να αντιδράτε έγκαιρα στις αλλαγές. Θυμηθείτε: οι γάτες δεν έχουν τόσο μεγάλα «αποθέματα αντοχής» ώστε να αντέχουν για πολύ τα προβλήματα χωρίς σοβαρές συνέπειες, ειδικά σε μεγάλη ηλικία.

Μερικές φορές η γάτα πρέπει να δοθεί σε άλλο σπίτι: αλλεργία, μετακόμιση, έλλειψη χρημάτων, ερχομός μωρού ή επιθετικότητα του ζώου. Όμως πριν ψάξετε νέους ιδιοκτήτες, είναι σημαντικό να καταλάβετε: πράγματι δεν λύνεται το πρόβλημα;

Μπορεί να διορθωθεί η συμπεριφορά;

Οι γάτες δίνονται συνήθως επειδή ουρούν έξω από την τουαλέτα. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι η γάτα εκδικείται, αλλά περίπου στις μισές περιπτώσεις απλώς είναι άρρωστη: πέτρες στα νεφρά, κυστίτιδα ή πόνος στις αρθρώσεις.

Πώς να ξεχωρίσετε μια ασθένεια από ένα πρόβλημα συμπεριφοράς:

Πώς ουρεί

• Ασθένεια (κυστίτιδα, πόνος, πέτρες): μικρές λιμνούλες, με προσπάθεια.
• Σημάδεμα περιοχής: όρθια, με σηκωμένη ουρά, ψεκάζει τον τοίχο.
• Δεν της αρέσει η τουαλέτα: κανονικές μεγάλες λιμνούλες, αλλά έξω από την τουαλέτα.

Πού ουρεί

• Ασθένεια: οπουδήποτε, κυρίως σε δροσερές (μπανιέρα) ή μαλακές (κρεβάτι) επιφάνειες.
• Σημάδεμα περιοχής: σε τοίχους, πόρτες, κουρτίνες.
• Δεν της αρέσει η τουαλέτα: σε χαλιά, έπιπλα, σε απόμερες γωνίες μακριά από την τουαλέτα.

Στάση απέναντι στην τουαλέτα

• Ασθένεια: μερικές φορές τη χρησιμοποιεί, αλλά τη συνδέει με τον πόνο.
• Σημάδεμα περιοχής: αφοδεύει στην τουαλέτα, αλλά ουρεί και μέσα και έξω.
• Δεν της αρέσει η τουαλέτα: την αρνείται εντελώς ή δεν σκεπάζει.

Τα προβλήματα συμπεριφοράς (σημάδεμα, στρες) συχνά διορθώνονται μόνοι σας: βάζοντας περισσότερες τουαλέτες, χωρίζοντας τα σημεία φαγητού ή χρησιμοποιώντας ηρεμιστικά που θα συστήσει ο κτηνίατρος. Σε άλλες περιπτώσεις θα βοηθήσει ένας ειδικός συμπεριφοράς ζώων ή ένας κτηνίατρος.

Πώς να βρείτε σωστά νέο σπίτι

Αν η παραχώρηση είναι αναπόφευκτη, ετοιμάστε ειλικρινείς πληροφορίες: ηλικία, στείρωση, εμβόλια, ασθένειες (ειδικά λευχαιμία ή ανοσοανεπάρκεια των γατών), χαρακτήρας.

Βγάλτε ωραίες φωτογραφίες και γράψτε μια αληθινή αγγελία. Αν κρύψετε ότι η γάτα ουρεί έξω από την τουαλέτα, μπορεί απλώς να την πετάξουν ή να σας την επιστρέψουν, και αυτό είναι τεράστιο στρες για το ζώο. Είναι σημαντικό να μείνετε ειλικρινείς.

Καμπανάκια κινδύνου στην επιλογή νέου ιδιοκτήτη:

• αρνείται να βάλει σίτες στα παράθυρα (η γάτα μπορεί να πέσει)·
• δεν θέλει να γνωρίσει τη γάτα από πριν·
• αρνείται να υπογράψει συμφωνητικό·
• σκοπεύει να αφήνει τη γάτα να βγαίνει έξω στην πόλη·
• δεν καταλαβαίνει ότι η καλή τροφή και ο κτηνίατρος κοστίζουν·
• παίρνει το ζώο για να το χαρίσει σε φίλο, παιδί ή συνάδελφο·
• δεν είναι διατεθειμένος να στέλνει φωτογραφίες για το διάστημα που συμφωνήθηκε.

Συμφωνητικό και παράδοση του ζώου

Στην Ευρώπη (και σε πολλές άλλες χώρες) συνηθίζεται να υπογράφεται συμφωνητικό υιοθεσίας (στα γερμανικά Schutzvertrag). Για να είναι έγκυρο και να μην μεταπωληθεί η γάτα σαν «αντικείμενο», πρέπει να αναφέρει ότι η κυριότητα παραμένει σε εσάς ή ότι η γάτα δεν μπορεί να δοθεί σε τρίτους.

Συνηθίζεται επίσης ένα μικρό τέλος υιοθεσίας (Schutzgebühr). Τις δωρεάν γάτες συχνά τις παίρνουν ανεύθυνοι άνθρωποι, μεταπωλητές ή άνθρωποι που κακοποιούν ζώα. Για να μη δώσετε τη γάτα σε τέτοιο άτομο, ελέγξτε το από πριν μέσω τοπικών φιλοζωικών οργανώσεων και εθελοντών.

Στο νέο σπίτι δώστε οπωσδήποτε την τουαλέτα της γάτας, τη συνηθισμένη τροφή της, την άμμο και το αγαπημένο της κρεβατάκι, ώστε να μείνει μια γνώριμη μυρωδιά.

Έκτακτη ανάγκη

Μερικές φορές πρέπει να δράσετε επειγόντως: ο ιδιοκτήτης του σπιτιού απαιτεί να φύγει το ζώο, ή βρήκατε μια γάτα στον δρόμο και δεν μπορείτε να την πάρετε σπίτι.

Ο βασικός κανόνας: μην αφήνετε ποτέ μια γάτα του σπιτιού στον δρόμο — δεν θα επιβιώσει εκεί, ειδικά αν είναι τραυματισμένη ή ανάπηρη. Οι εθελοντές έχουν έναν κανόνα: όποιος βρίσκει το ζώο είναι υπεύθυνος γι' αυτό. Μερικές φορές πρέπει να δράσετε αμέσως, χωρίς καθυστέρηση.

Σχέδιο δράσης σε έκτακτη ανάγκη, και με γάτα του δρόμου:

• πρώτες 24 ώρες — βάλτε τη γάτα σε ένα προσωρινό ασφαλές μέρος: μπάνιο, κλειστό μπαλκόνι (αν είναι ζεστό και ένας άνθρωπος μπορεί να μείνει εκεί με τα συνηθισμένα ρούχα του σπιτιού), επί πληρωμή φιλοξενία ζώων ή φίλους·
• 1–3 ημέρες — αν βρήκατε τη γάτα στον δρόμο, πηγαίνετέ τη σε κτηνιατρείο και ελέγξτε αν έχει μικροτσίπ: ίσως κάποιος την ψάχνει·
• τις επόμενες εβδομάδες — αναζητήστε τους παλιούς ή νέους ιδιοκτήτες της.

Τι να κάνετε αν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού απαγορεύει τα ζώα

Αν μένετε στο νοίκι (ειδικά σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία), μάθετε τα δικαιώματά σας. Τα δικαστήρια συχνά παίρνουν το μέρος των ιδιοκτητών ζώων: στη Γερμανία, για παράδειγμα, η γενική απαγόρευση σκύλων και γατών σε ένα τυποποιημένο μισθωτήριο θεωρείται άκυρη.

Ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να απαγορεύσει μια γάτα «έτσι απλά» — χρειάζεται σοβαρό λόγο (για παράδειγμα, έντονη αλλεργία των γειτόνων). Πώς να τα βρείτε με τον ιδιοκτήτη:

• κάντε ασφάλεια αστικής ευθύνης που θα καλύπτει τις ζημιές αν η γάτα χαλάσει κάτι·
• προτείνετε επιπλέον εγγύηση·
• υποσχεθείτε ότι η γάτα δεν θα κυκλοφορεί στη σκάλα της πολυκατοικίας ούτε θα ενοχλεί τους γείτονες.

Μερικές φορές αρκεί να πείτε στον ιδιοκτήτη τι συνέβη και να του δείξετε μια φωτογραφία ή ένα βίντεο του ζώου. Όλοι άνθρωποι είμαστε, και οι περισσότεροι νιώθουν συμπόνια όταν βλέπουν μια γάτα σε ανάγκη. Μη φοβάστε να ρωτήσετε και να προσπαθήσετε — διακυβεύεται η ζωή ενός ζώου.

Την αλλεργία δεν την προκαλεί το τρίχωμα. Το κύριο αλλεργιογόνο είναι η πρωτεΐνη Fel d 1, που υπάρχει στο σάλιο και στο σμήγμα του δέρματος της γάτας. Όταν η γάτα καθαρίζεται, απλώνει το σάλιο στο τρίχωμα. Το σάλιο στεγνώνει και μικροσκοπικά σωματίδια της πρωτεΐνης σκορπίζονται σε όλο το σπίτι, κατακάθοντας σε έπιπλα και κουρτίνες.

Τα συμπτώματα διαφέρουν: φτάρνισμα, δακρύρροια, φαγούρα ή βήχας. Όμως ακριβώς τα ίδια συμπτώματα προκαλούν η γύρη ή τα ακάρεα της σκόνης, γι' αυτό καλό είναι πρώτα να κάνετε εξετάσεις σε αλλεργιολόγο.

Αν θέλετε να κρατήσετε τη γάτα

• Ειδική τροφή. Υπάρχουν πλέον τροφές και συμπληρώματα με αντισώματα κατά του αλλεργιογόνου (λαμβάνονται από τον κρόκο του αυγού — παρασκευαστές με αποδεδειγμένα αποτελέσματα θα βρείτε εύκολα με μια γρήγορη αναζήτηση). Τα αντισώματα εξουδετερώνουν το αλλεργιογόνο μέσα στο στόμα της γάτας ενώ τρώει. Μέσα σε μόλις τρεις εβδομάδες το αλλεργιογόνο στο τρίχωμα μειώνεται περίπου στο μισό.
• Καθαρισμός αέρα. Αγοράστε καθαριστή αέρα με φίλτρο HEPA — συγκρατεί καλά τα σωματίδια αλλεργιογόνου που αιωρούνται.
• Καθάρισμα. Μην αφήνετε τη γάτα στο υπνοδωμάτιο, αφαιρέστε τα χαλιά και σφουγγαρίζετε τακτικά.

Τι δεν πιάνει

• Δεν υπάρχουν «υποαλλεργικές» γάτες ούτε γάτες χωρίς αλλεργιογόνο — ακόμη και οι άτριχες σφίγγες το εκκρίνουν από το δέρμα.
• Δεν έχει νόημα να ξυρίσετε τη γάτα ή να την πλένετε κάθε μέρα: αυτό απλώς βλάπτει το δέρμα της, και το αλλεργιογόνο δεν μειώνεται.

Αν σας εμφανίστηκε άσθμα, έντονη δύσπνοια ή οιδήματα, μη ρισκάρετε την υγεία σας. Ρωτήστε έναν γιατρό για τις σύγχρονες θεραπείες — σήμερα υπάρχουν πολλοί τρόποι να αντιμετωπίσετε την αλλεργία στις γάτες, και πολλοί άνθρωποι τους χρησιμοποιούν.

Σημαντικό: οι πληροφορίες αυτές έχουν εκπαιδευτικό σκοπό και δεν αντικαθιστούν τη γνώμη ειδικού. Για διάγνωση και θεραπεία (μαζί με φάρμακα για τις αρθρώσεις, τα νεφρά ή τη συμπεριφορά), καθώς και για να εκτιμηθεί πόσο σοβαρή είναι μια αλλεργία, απευθυνθείτε οπωσδήποτε σε κτηνίατρο ή αλλεργιολόγο.

Η ζωή με μια γάτα φέρνει στο παιδί πολλή χαρά και όφελος: τα παιδιά μαθαίνουν τη φροντίδα, την ενσυναίσθηση και την υπευθυνότητα. Όμως οι γάτες είναι πολύ ευαίσθητες. Ο θόρυβος, οι απότομες κινήσεις και το απρόβλεπτο των μικρών παιδιών μπορεί να τις τρομάξουν πολύ, και αυτό μερικές φορές καταλήγει σε γρατζουνιές ή δαγκωματιές.

Για να γίνουν φίλοι η γάτα και το παιδί, δεν πρέπει να αφήσετε τίποτα στην τύχη. Οι γονείς χρειάζεται να προετοιμάσουν το σπίτι, να θέσουν σαφείς κανόνες, να δίνουν το παράδειγμα και να μάθουν να καταλαβαίνουν τη γλώσσα της γάτας.

Γιατί η γάτα δεν είναι παιχνίδι

Το πιο σημαντικό που πρέπει να εξηγήσετε στο παιδί από μικρή ηλικία: η γάτα είναι ζωντανό πλάσμα, μπορεί να πονέσει και να φοβηθεί, και έχει τις δικές της επιθυμίες.

Τα μικρά παιδιά (ιδίως κάτω των πέντε ετών) δεν ξέρουν ακόμη να υπολογίζουν τη δύναμή τους και μπορεί να φέρονται σε ένα ζώο σαν σε λούτρινο παιχνίδι: να του τραβήξουν την ουρά ή τα αυτιά χωρίς να καταλαβαίνουν ότι πονάει.

Γιατί είναι σημαντικό να το σταματήσετε έγκαιρα:

• Στρες για τη γάτα. Αν τη γάτα τη στριμώχνουν συνεχώς και δεν έχει πού να κρυφτεί, ζει σε διαρκές στρες. Γι' αυτό μπορεί να αρρωστήσει, να αρνείται την τροφή, να ξεριζώνει το τρίχωμά της ή να κάνει την ανάγκη της έξω από την άμμο.
• Κίνδυνος τραυματισμού. Σε αντίθεση με τους σκύλους, οι γάτες δεν ξέρουν απλώς να υπομένουν και να υπακούν. Μια γάτα στριμωγμένη σε γωνία θα προσπαθήσει να ξεφύγει, κι αν δεν έχει πού, θα χρησιμοποιήσει νύχια και δόντια για να αμυνθεί.
• Διαπαιδαγώγηση στην καλοσύνη. Αν οι γονείς επιτρέπουν στο παιδί να πειράζει ένα ζώο, δεν θα μάθει την ενσυναίσθηση. Δώστε το σωστό παράδειγμα: χαϊδέψτε μαζί τη γάτα, διαβάστε τρυφερά βιβλία για ζώα και συζητήστε τι νιώθει το ζώο εκείνη τη στιγμή. Έτσι το παιδί θα καταλάβει ότι η γάτα είναι ζωντανό πλάσμα με δικά της σύνθετα συναισθήματα.

Προετοιμασία για αλλαγές στην οικογένεια

Όλα εξαρτώνται από το αν περιμένετε μωρό ενώ η γάτα ζει ήδη μαζί σας ή αν φέρνετε καινούργια γάτα σε σπίτι όπου υπάρχουν ήδη παιδιά. Και οι δύο περιπτώσεις χρειάζονται προετοιμασία.

Αν περιμένετε μωρό

Για τη γάτα, ο ερχομός ενός νεογέννητου είναι τεράστιο στρες: νέες μυρωδιές, ήχοι, μετακινημένα έπιπλα. Ξεκινήστε την προετοιμασία νωρίς:

• Βάζετε ηχογραφήσεις με κλάματα και γουργουρητά μωρού: πρώτα σιγά, μετά πιο δυνατά, και δίνετε στη γάτα λιχουδιές ώστε να συνδέσει τον ήχο με κάτι ευχάριστο.
• Πριν χαϊδέψετε τη γάτα, βάζετε στα χέρια σας βρεφική κρέμα για να συνηθίσει τη μυρωδιά των βρεφικών προϊόντων.
• Αν λόγω της κούνιας πρέπει να μετακινηθεί η άμμος ή τα μπολ, μετακινείτε τα λίγο λίγο κάθε μέρα.
• Εφαρμόστε από πριν το νέο πρόγραμμα φαγητού και παιχνιδιού που θα μπορείτε να τηρείτε και μετά τη γέννα.

Αν παίρνετε καινούργια γάτα (ο κανόνας «3-3-3»)

Ένα νέο κατοικίδιο προσαρμόζεται με τον κανόνα των τριών τριάρων:

• Οι πρώτες 3 μέρες. Η γάτα φοβάται πολύ: κρύβεται, τρώει λίγο και δεν θέλει επαφή. Τι να κάνετε: αφήστε τη ήσυχη σε ξεχωριστό δωμάτιο με άμμο και φαγητό. Τα παιδιά δεν μπαίνουν εκεί. Μην τη βγάζετε από την κρυψώνα της.
• Οι πρώτες 3 εβδομάδες. Η γάτα συνηθίζει, εξερευνά το σπίτι και αποκτά συνήθειες. Τι να κάνετε: μπορείτε να ξεκινήσετε τη γνωριμία. Τα παιδιά κάθονται στο πάτωμα και η γάτα πλησιάζει μόνη της να τα μυρίσει. Μπορείτε να παίζετε με ένα καλάμι-παιχνίδι.
• Οι πρώτοι 3 μήνες. Η γάτα νιώθει σαν στο σπίτι της, είναι χαλαρή και ζητάει μόνη της χάδια. Τι να κάνετε: μπορεί πλέον να υπάρχει πλήρης επαφή. Υπό επίβλεψη, τα παιδιά μπορούν να αρχίσουν να βοηθούν στη φροντίδα της.

Γνωρίστε ένα μωρό που μπουσουλάει στη γάτα μόνο όταν ένας ενήλικας κάθεται ακριβώς δίπλα και η γάτα είναι χορτάτη και ήρεμη. Αφήστε τη να μυρίσει το μωρό: έτσι γνωρίζονται οι γάτες.

Ασφαλείς ζώνες για τη γάτα

Η γάτα πρέπει πάντα να μπορεί να φύγει και να κρυφτεί. Αν ξέρει ότι ο δρόμος διαφυγής είναι ανοιχτός, είναι πολύ πιο ήρεμη.

• Ψηλά σημεία. Οι γάτες λατρεύουν να βλέπουν τον κόσμο από ψηλά. Βάλτε ένα ψηλό δέντρο για γάτες ή ραφάκια στον τοίχο όπου δεν φτάνει το παιδί.
• Πορτάκια ασφαλείας. Τοποθετήστε πορτάκια ασφαλείας στα κουφώματα. Η γάτα θα πηδήξει από πάνω ή θα περάσει από κάτω, το μωρό όχι.
• Τουαλέτα και τραπεζαρία. Η άμμος και τα μπολ πρέπει να βρίσκονται σε ήσυχο σημείο, εντελώς απρόσιτο για τα παιδιά. Αν τρομάξουν τη γάτα στην τουαλέτα ή ενώ τρώει, μπορεί να αρρωστήσει ή να αρχίσει να κάνει την ανάγκη της αλλού, για παράδειγμα στο κρεβάτι.

Οι 5 βασικοί κανόνες επαφής με τη γάτα

Τα παιδιά πρέπει να μάθουν καλά αυτούς τους κανόνες:

• Δεν την αγγίζουμε όταν τρώει ή κοιμάται. Αν η γάτα κοιμάται, τρώει, πίνει νερό ή είναι στην άμμο, είναι σαν να μην υπάρχει: δεν την αγγίζουμε.
• Δεν την κρατάμε με το ζόρι. Αν η γάτα θέλει να φύγει, την αφήνουμε. Δεν την κυνηγάμε και δεν την κρατάμε αγκαλιά παρά τη θέλησή της.
• Την κρατάμε σωστά. Τα μικρά παιδιά δεν σηκώνουν τη γάτα αγκαλιά. Τα μεγαλύτερα μπορούν, αλλά μόνο σωστά: το ένα χέρι στηρίζει το στήθος ακριβώς πίσω από τα μπροστινά πόδια και το άλλο τα οπίσθια και τα πίσω πόδια. Ποτέ δεν σηκώνουμε γάτα από την κοιλιά, τα αυτιά, την ουρά ή το δέρμα του σβέρκου: πονάει πολύ.

• Η κοιλιά είναι απαγορευμένη ζώνη. Η κοιλιά της γάτας είναι πολύ ευαίσθητη. Όταν η γάτα γυρίζει ανάσκελα, απλώς ξεκουράζεται, δεν ζητάει χάδι στην κοιλίτσα. Η προσπάθεια να της χαϊδέψετε την κοιλιά συχνά καταλήγει σε δαγκωματιά. Το καλύτερο χάδι είναι στο κεφάλι, στα μάγουλα και πίσω από τα αυτιά.
• Παιχνίδι μόνο με παιχνίδια. Τα χέρια και τα πόδια δεν είναι παιχνίδια! Αν παίζετε με ένα γατάκι με τα χέρια, θα συνηθίσει να τα κυνηγάει και όταν μεγαλώσει θα δαγκώνει δυνατά. Χρησιμοποιήστε καλάμια-παιχνίδια, μπαλάκια και δείκτες λέιζερ.

Πώς ζητάμε άδεια από τη γάτα (ο κανόνας των 3 δευτερολέπτων)

Ο καλύτερος τρόπος για να γίνετε φίλοι με μια γάτα είναι να της δώσετε την επιλογή.

Μάθετε στο παιδί να απλώνει το δάχτυλο προς τη γάτα και να σταματάει χωρίς να την αγγίξει. Αν η γάτα έρθει μόνη της και τρίψει το μάγουλό της στο δάχτυλο, συμφωνεί στην επαφή. Αν γυρίσει αλλού, δεν την αγγίζουμε.

Ο κανόνας των 3 δευτερολέπτων: χαϊδέψτε τη γάτα για τρία δευτερόλεπτα και τραβήξτε το χέρι.

• Αν η γάτα ακολουθεί το χέρι και το σκουντάει με το κεφάλι, μπορείτε να τη χαϊδέψετε κι άλλο.
• Αν απλώς κάθεται, πλένεται ή φεύγει, της αρκεί και η επαφή πρέπει να σταματήσει.

Αυτή η προσέγγιση κάνει τις γάτες πολύ τρυφερές, γιατί νιώθουν ασφαλείς.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι η γάτα είναι νευρική: η γλώσσα της γάτας

Οι γάτες σπάνια επιτίθενται χωρίς προειδοποίηση. Οι γονείς πρέπει να μάθουν στα παιδιά να προσέχουν τα σημάδια δυσαρέσκειας.

Παράξενη συμπεριφορά για να ηρεμήσει: αν μετά από ένα θορυβώδες παιχνίδι η γάτα κάτσει ξαφνικά και αρχίσει να γλείφεται γρήγορα και νευρικά ή να χασμουριέται, προσπαθεί να ηρεμήσει μετά από έντονο στρες. Εκείνη τη στιγμή καλύτερα να μην την αγγίζετε.

Τα τρία επίπεδα διάθεσης της γάτας:

• Πράσινο (ηρεμία). Κανονικές κόρες ματιών, η γάτα ανοιγοκλείνει αργά τα μάτια. Αυτιά προς τα εμπρός, σώμα χαλαρό, γουργουρίζει. Τι να κάνετε: μπορείτε να τη χαϊδέψετε (με τον κανόνα των 3 δευτερολέπτων) και να παίξετε.
• Κίτρινο (στρες και προειδοποίηση). Τεράστιες στρογγυλές κόρες σαν πιατάκια. Αυτιά κολλημένα πίσω ή γυρισμένα στα πλάγια («αεροπλανάκι»). Το δέρμα στην πλάτη τρεμοπαίζει, η ουρά χτυπάει απότομα δεξιά αριστερά. Τι να κάνετε: απομακρυνθείτε αμέσως, η γάτα ετοιμάζεται να αμυνθεί. Μην προσπαθήσετε να την ηρεμήσετε ή να τη χαϊδέψετε, απλώς αφήστε τη ήσυχη.
• Κόκκινο (επιθετικότητα). Φύσημα, γρύλισμα. Πλάτη καμπουριασμένη, τρίχωμα σηκωμένο. Η γάτα χτυπάει με το πόδι ή ορμάει. Τι να κάνετε: η κατάσταση είναι επικίνδυνη. Ένας ενήλικας πρέπει να απομακρύνει το παιδί. Απαγορεύεται κατηγορηματικά να αγγίξετε τη γάτα με τα χέρια. Δώστε της μερικές ώρες να ηρεμήσει στην ησυχία.

Σημαντικό: μερικές φορές η γάτα βαριέται να τη χαϊδεύουν πολλή ώρα, γιατί το δέρμα της γίνεται υπερευαίσθητο. Αν την ώρα του χαδιού σταματήσει να γουργουρίζει, αρχίσει να τρέμει το δέρμα στην πλάτη ή η ουρά της να χτυπάει πέρα δώθε, τραβήξτε αμέσως το χέρι, αλλιώς θα ακολουθήσει δαγκωματιά.

Έχετε υπόψη: το γουργούρισμα δεν σημαίνει πάντα καλή διάθεση. Οι γάτες γουργουρίζουν και σε έντονο στρες ή πόνο, για να ηρεμήσουν τον εαυτό τους. Εκτιμάτε πάντα την κατάσταση και τη συμπεριφορά της γάτας στο σύνολό της.

Βοήθεια από μυρωδιές (φερομόνες)

Αν στο σπίτι υπάρχει θόρυβος και η γάτα αγχώνεται, μπορούν να βοηθήσουν ειδικοί διαχυτές που μπαίνουν στην πρίζα (για παράδειγμα Feliway). Απελευθερώνουν ουσίες παρόμοιες με τις φυσικές καταπραϋντικές μυρωδιές των γατών. Μελέτες δείχνουν ότι τέτοιοι διαχυτές μπορεί να βοηθήσουν τις γάτες να είναι λιγότερο νευρικές, να γρατζουνάνε λιγότερο τα έπιπλα και να κάνουν πιο σπάνια την ανάγκη τους έξω από την άμμο.

Πώς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά ανάλογα με την ηλικία

Οι κατάλληλες υποχρεώσεις βοηθούν το παιδί να γίνει πιο υπεύθυνο, αλλά όλα πρέπει να ταιριάζουν στην ηλικία του. Σε κάθε περίπτωση, η κύρια ευθύνη για το ζώο ανήκει στους ενήλικες.

• 0–5 ετών. Το παιδί κινείται απότομα, δεν καταλαβαίνει ότι προκαλεί πόνο και μπορεί να βάζει πράγματα στο στόμα. Χρειάζεται συνεχής επίβλεψη από ενήλικα. Δεν σηκώνει τη γάτα αγκαλιά. Μπορεί να μαζεύει τα παιχνίδια της γάτας σε ένα καλάθι και να τη χαϊδεύει με ένα δάχτυλο, ενώ ένας ενήλικας του καθοδηγεί το χέρι. Απαγορεύεται να πλησιάζει την άμμο! Η γάτα πρέπει να έχει σημεία όπου μπορεί να κρυφτεί από το παιδί.
• 6–12 ετών. Το παιδί ξέρει ήδη να συμπονά και καταλαβαίνει τους κανόνες. Μπορεί να βάζει μόνο του φρέσκο νερό και τροφή, να μαθαίνει στη γάτα απλά κόλπα με αντάλλαγμα μια λιχουδιά και να παίζει μαζί της με καλάμι. Γύρω στα 10–12 μπορεί να καθαρίζει την άμμο, αλλά μετά πρέπει να πλένει καλά τα χέρια του.
• 13 ετών και άνω. Ο έφηβος καταλαβαίνει τις ανάγκες του ζώου και γίνεται πραγματικός συνεργάτης. Μπορεί να αναλάβει σχεδόν όλη τη φροντίδα: καθάρισμα της άμμου, αγορά τροφής, επισκέψεις στον κτηνίατρο (μαζί με ενήλικα).

Υγεία: τι κάνουμε με γρατζουνιές και δαγκωματιές

Ακόμη και με καλή σχέση, συμβαίνουν τραυματισμοί. Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν τους δύο κύριους κινδύνους.

Νόσος από γρατζουνιά γάτας

Την προκαλούν βακτήρια που μεταφέρουν οι ψύλλοι: τα περιττώματά τους μένουν στο τρίχωμα και στα νύχια της γάτας. Αν η γάτα γρατζουνίσει το παιδί (ή γλείψει μια πληγή), τα βακτήρια περνούν στο αίμα.

• Συμπτώματα. Μετά από 1–3 εβδομάδες μπορεί να εμφανιστεί ένα σπυράκι στο σημείο της γρατζουνιάς και έπειτα πρήζονται πολύ οι λεμφαδένες (στις μασχάλες ή στον λαιμό). Μπορεί να υπάρξει λίγος πυρετός.
• Θεραπεία και πρόληψη. Η νόσος συχνά περνάει μόνη της, αλλά μερικές φορές χρειάζονται αντιβιοτικά, που τα συνταγογραφεί ο γιατρός. Προστατεύουν ο σωστός χειρισμός της γάτας, η τακτική αντιπαρασιτική αγωγή για ψύλλους (ακόμη κι αν η γάτα δεν βγαίνει έξω) και το κόψιμο των νυχιών. Τα εμβόλια σύμφωνα με το πρόγραμμα είναι επίσης απαραίτητα: προστατεύουν από άλλες επικίνδυνες λοιμώξεις.

Δαγκωματιές γάτας

Οι δαγκωματιές γάτας είναι πολύ πιο επικίνδυνες από τις γρατζουνιές. Τα κοφτερά, λεπτά δόντια λειτουργούν σαν σύριγγα: σπρώχνουν τα βακτήρια του σάλιου βαθιά κάτω από το δέρμα, μέχρι τις αρθρώσεις και τους τένοντες. Η πληγή κλείνει γρήγορα από πάνω, ενώ από μέσα ξεκινά έντονη φλεγμονή.

• Συμπτώματα. Το σημείο της δαγκωματιάς κοκκινίζει, πρήζεται πολύ και πονάει ήδη μέσα σε 3–12 ώρες.
• Τι να κάνετε. Πλύνετε αμέσως τη δαγκωματιά με σαπούνι κάτω από τρεχούμενο νερό για τουλάχιστον 15 λεπτά, ώστε να ξεπλυθεί το σάλιο.
• Αν τα δόντια τρύπησαν το δέρμα, πηγαίνετε οπωσδήποτε το παιδί στον γιατρό την ίδια μέρα.

Σημαντικό: οι πληροφορίες αυτές έχουν εκπαιδευτικό σκοπό και δεν αντικαθιστούν τη γνώμη ειδικού. Για ιατρικές συστάσεις, διάγνωση και θεραπεία απευθυνθείτε οπωσδήποτε σε κτηνίατρο και, για την υγεία του παιδιού, σε γιατρό.